Program ochrony budynków zakładu przemysłu spożywczego i jego otoczenia przed szkodnikami

Program ochrony budynków zakładu przemysłu spożywczego i jego otoczenia przed szkodnikami

Jest wiele określeń ‘szkodnika’, ale chyba najlepsze jest takie: ‘Szkodnikiem nazywamy każde zwierzę, które przebywa w naszej obecności bez naszej zgody’. W zakładzie produkującym żywność nie powinny bytować zwierzęta, gdyż mogą zanieczyścić wyroby, więc nawet kot, chociaż pożyteczny, bo poluje na szkodliwe gryzonie, nie powinien znajdować się w pomieszczeniach zakładu, a nawet na jego terenie.

Szkodnikami w zakładach produkujących żywność są zwierzęta bezkręgowe (pajęczaki, owady) i kręgowe (np. ptaki i gryzonie). Ze względów praktycznych wyróżnia się następujące grupy szkodników: gryzonie, ptaki (wróble, gołębie), owady latające, szkodniki biegające, szkodniki magazynowe i zwierzęta dzikie (kuny, lisy). Produkcja żywności powinna odbywać się w środowisku wolnym od szkodników, gdyż stanowią one ryzyko zanieczyszczenia wyrobów. Za zminimalizowanie ryzyka od szkodników w obiekcie odpowiada zakład produkcyjny, dlatego w każdym zakładzie powinien być opracowany i wdrożony program zwalczania szkodników.

Program zwalczania szkodników powinien obejmować działania o charakterze  zapobiegawczym (prewencyjnym), mające na celu ograniczenie możliwości bytowania szkodników w zakładzie i powinien być wdrożony we wszystkich miejscach obiektu. W związku z tym zakład powinien posiadać odpowiednie zaplecze i środki, aby móc bezzwłocznie zareagować na pojawienie się szkodników i w ten sposób zapobiec zanieczyszczeniu produktów. Zakład może korzystać z pomocy zewnętrznej firmy zwalczającej szkodniki (zakład dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji, firma DDD). Do głównych obowiązków firmy DDD należy przeprowadzanie regularnych inspekcji zakładu, zapobieganie wtargnięciu szkodników do pomieszczeń, a w razie potrzeby usuwanie ich z terenu zakładu, czyli ich zwalczanie.

Znalezienie dobrej firmy zwalczającej organizmy szkodliwe nie jest proste. Podczas wyboru trzeba sprawdzić: Czy firma DDD zatrudnia przeszkolonych i kompetentnych pracowników, posiadających umiejętność wyboru metod nie chemicznych (np. uszczelniania obiektu) i chemicznych? Czy pracownicy znają produkty biobójcze i ograniczenia ich stosowania? Czy firma DDD jest ubezpieczona?

Zakład powinien podpisać stałą umowę z firmą DDD. W umowie należy wyraźnie określić obowiązki firmy DDD, a także zobowiązania zakładu produkującego żywność. Po przeprowadzonej ocenie ryzyka od szkodników, którą należy udokumentować, w umowie należy podać częstotliwość wizyt serwisowych (inspekcji) przeprowadzanych przez firmę DDD.

Standardy International Food Standard (IFS), British Retail Consortium (BRC) i American Institute of Baking (AIB), a za nimi –  wymagania wielu firm audytorskich (np. TESCO), zalecają przeprowadzanie wizyt serwisowych w zakładzie, w tym inspekcji karmników deratyzacyjnych, lamp owadobójczych i urządzeń do monitorowania szkodników biegających, przynajmniej raz w miesiącu. W czasie inspekcji należy ocenić pobór trutki przez gryzonie (określić w gramach lub w procentach), wymienić starą trutkę na nową, starą trutkę zabrać z terenu zakładu, oszacować liczbę i rodzaj much w lampach owadobójczych, policzyć szkodniki biegające złapane w pułapkach lepowych, i to wszystko przedstawić w stosownych dokumentach.

Share this post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *